تو كه محبوبهء خدا بودى * زينت دوش مصطفى بودى آمدى زينبم ، شكسته چرا ؟ ! * اين همه خستهْ خستهْ خستهْ چرا ؟ آه زينب ! چقدر تنهايى * كوه دردى ، ولى شكيبايى ز چه هستى ؟ ز سنگ يا آهن ؟ * اى كبوداىِ تازيانهء من ! 96 . وفا آرانى ، نظام استاد نظام وفا از چهره‌هاى مطرح و نام‌آشنا در عرصه شعر و نثر معاصر بود و نيما يوشيج از شاگردان او به شمار مىرفت . نسب او به صباحى بيدگلى قصيده‌سراى بلندآوازهء كاشان مىرسد و مادر وى نيز در شعر و ادب دستى داشت و « حيا » تخلص مىكرد و خود او تخلص « نظام » را برگزيده بود . وى سالها به تحصيل علوم ادبى در زبان فارسى و عربى همت گماشت و پس از فراگيرى فقه و اصول و كلام و فلسفه نزد اساتيد فن ، به تحصيل طب پرداخت و از آموختن زبان فرانسه نيز غافل نماند . نظام وفا در طول زندگى پر از فراز و نشيب و مالامال از آلام خود به انتشار مجلّه « وفا » و نگارش نمايشنامه‌هاى : « ستاره و فروغ » ، « فروز و فرزانه » و « بهرام و ناهيد » اهتمام ورزيد و « تا چهل سالگى » ، « يادگار اروپا » ، « پيوندهاى دل » ، « معراج روح » ، « گذشته‌ها » و « غزليات » از ديگر آثار قلمى اوست . وى كه در سال 1266 در آران كاشان به دنيا آمده بود در سال 1343 در سنّ 77 سالگى در تهران بدرود حيات گفت . « 1 » او در شعر آيينى دستى به تمام داشت و برخى از اشعار مذهبى او هنوز در زبانها است . ازوست : افلاك عشق ( در رثاى حضرت علىّ اكبر ( ع ) ) با جمالى برتر از خورشيد و ماه * آمد و بوسيد خاك پاى شاه گفت : من سير آمدم از زندگى * نيستم « 2 » در دل دگر تا بندگى

--> ( 1 ) . سخنوران نامى معاصر ايران ، سيد محمد باقر برقعى ، ص 3656 و 3657 . ( 2 ) . نيست مرا .